Ale gdy zas­ta­nowić się głębiej nie szu­kała ko­goś ,, by­le ja­kiego". Chciała go spot­kać wte­dy gdy była nie uma­lowa­na, miała po­tar­ga­ne włosy i po­dar­tne ub­ra­nia.

Wi­niła siebie za to, że nie jest już tą z przeszłości, nieidealną, wrażliw­szą, inną... Te­raźniej­szość nie jest od­bi­ciem naszych daw­nych wyobrażeń.

Kiedyś, już dawno, w oczach zapewne Miała fiołki, a nie w ręku. Dziś w kupujących twarze gniewne Patrzy samotna, pełna lęku.