Sprag­nione ciszy...uko­jenia duszy W tęczę ubiorę ser­ce...co w pier­si mej łka Os­tatnim la­ta ciepłym podmuchem Os­tatnie prag­nienie...deszczo­wego dnia

Na początku nie czu­li serca lo­du, który obej­mo­wał ich ciała, I chodź sta­rali się uni­kać chłodu To szan­sa na przeżycie była mała.