Codzien­nie na krawędzi jes­tem, wciąż spa­dam i łapię się ko­lej­nej. Czy tak ma zos­tać do końca? Czy ko­niec można przys­pie­szyć? A co po­wiedzą czarne koty i ludzie?

Przejdę obok żeb­raków obojętnie, wi­dok zdychające­go, potrąco­nego ko­ta nie zro­bi na mnie większe­go wrażenia. Będę uśmie­chała się nie­szczerze, będę drwiła z wy­wodów na te­mat te­go, jak bar­dzo in­nych zra­niłam.

super są...

hey swietna tapeta,polecsm:)