Ludzie wrażliwi, niepewni, widzą siebie oczyma innych.

Już wszys­tko będzie dob­rze”. Zos­tałam sa­ma z motylami i kwiatami , na dnie bag­na, ja­kim jest życie. Bez per­spek­tyw na zmiany i lep­sze jut­ro.

Byłeś pięknym motylem, który usiadł na mojej dłoni. Nie chcąc Cię zniszczyć złapałam Cię zbyt lekko. Odfrunąłeś jak szczęście, które trzymałam w otwartej dłoni..