"Po­magaj tyl­ko tym, którzy mają cię w ser­cu a nie w nosie..."

Dziecięca wyob­raźnia bieg­nie ga­lopem pod wiatr. Nas - Do­rosłych przys­pie­sza je­dynie kro­ku gdy zaczy­na kro­pić deszcz.

Co się stanie z przyjaźnią kiedy nas już nie będzie, co z bogactwem stworzonym w trudach życia krawędzi?