Nie marzę o złotej górze. Nie marzę o domku z piernika. Marzę o życiu spokojnym o PRZYJAŹNI drugiego człowieka. Bo życie to ciągła gonitwa. Bieg za szczęściem po szczęście. Życie jak morska rybitwa na skrzydłach wiatru się niesie. Ja też pragnę szybować, jak ptak wzlatywać wysoko. Z góry patrzeć na ziemię, przyglądać się w górze obłokom. I brać od życia to wszystko, co życie mi oferuje i nie narzekać,że ciężko, bo życie co ma to daruje. Ja staram się jak mogę, zwalniam na ostrych zakrętach. Wybieram drogi proste o krętych nie pamiętam. I oczy szeroko otwieram i widzę,co widzieć powinnam. Pomagam kiedy potrzeba i nie zamierzam być inna... Odpowiedz

O ludzkim losie Na karuzeli życia Los warkocz plecie przeplatając ludzki los Raz wyplecie szczęścia kosz to znów chwile potem dorzuca nieszczęścia wór Odpowiedz