Naszą szatą jest nasze ser­ce i to ono po­win­no nas zdobić.

Nie tak łat­wo poz­być się uczu­cia dające­go siłę do życia. Uczu­cia, które na­daje sens wszys­tkiemu.

Pa­miętam jak dziś. To pier­wsze spot­ka­nie, nasz pier­wszy po­całunek - us­ta ta­kie gorące, Twoją dłoń na swej dłoni, głębo­kie spoj­rze­nie w oczy, uśmiech, który spra­wiał, że się uśmie­chałam. Te­raz to tyl­ko wspom­nienia... jes­teś tam - daleko.