poz­wa­lam się objąć źdźbłom kołysa­nym przez wiatr przys­ta­wiając pa­lec do twarzy przy­mykam oko by słońce było jak paznokieć .

Nie zawsze radość puka do mych drzwi I z twarzy uśmiech znika gdzieś Przychodzi niespodzianie czas na łzy Każdy z nas o tym wie