"Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych, wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios, zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie". Łk 21, 25-28. 34-36

Tam łożę Ci z westchnień uścielę Smutek na radość wymienię Dzień szary przekształcę w słońce - księżyc i niedziele I Twoim stanę się cieniem

Niektóre doz­na­nia, ref­lek­sje pot­ra­fią wpędzić w głębo­ki zachwyt..a przes­pa­nie no­cy spra­wić że, sta­je się on bar­dziej płytki.. Niez­wykłe wyz­na­nia przy księżycu nad ra­nem zdają się być zwykłym opo­wiada­niem..Noc re­setu­je w nas coś, a czar prys­ka bezpowrotnie..

CUDNIE :)