Nie boję się dętej orkiestry przy końcu świata biblijnego tupania., boję się Twojej miłości że kochasz zupełnie inaczej tak bliski i inny jak mrówka przed niedźwiedziem, krzyże ustawiasz jak żołnierzy na wysokich nie patrzysz moimi oczyma może widzisz jak pszczoła, dla której białe lilie są zielononiebieskie pytającego omijasz jak jeża na spacerze głosisz że czystość jest oddaniem siebie, ludzi do ludzi zbliżasz i stale uczysz odchodzić mówisz zbyt często do żywych, umarli to wytłumaczą boję się Twojej miłości, tej najprawdziwszej i innej. ksiądz Jan Twardowski