Łowię wiatr do butelek w każdej zachowałem cząstkę minionego dnia. Szklane baszty z niedbale ponaklejanymi plastrami dat dojrzewają przysypane samotnością piwnic w tajemnicy przed wszechświatem przechowują czas. Pod straganem pajęczych tkanin w gwarze ich oczekiwania w granatowym jak Twoje oczy szkle ukrywam nasze wymarzone lata . Odpowiedz

Przeszłość wys­ta­wia nam rachu­nek każde­go dnia. Odpowiedz