Ach cóż to za życie bez psa na kanapie bez psa, co go się za uchem drapie i bez czujności wiernych oczu,· co śledzą ruch Twój każdy gest bo w takich psich oczach przecież coś jest Jest ogrom miłości ocean radości Są też cierpienia smutki westchnienia Cóż to za życie człowiek ma,· kiedy nie ma swojego psa.

Kto kocha zwierzęta, jest dobrym człowiekiem.

Przyjaciel, to Mistrz codzienności, bez skrystalizowanej na życie koncepcji.