Mijają lata, mijają dnie przemija życie jakby we śnie, Przemija młodość, kwitną marzenia, a nam zostają tylko wspomnienia. Życie jest piękne, porywające jest tak cudowne, olśniewające. Jest tak jak róża, co się rozwija, jest burzą, wichrem, który przemija. Jak to pięknie i wesoło, gdy przyjaciół ma się w koło. Z nimi pięknie czas upływa nawet, gdy nam smutno bywa.

Nie daj się zwieść urodzie róży,pokaleczyć może na całe życie.

Cudna róża.

O czym marzy Róża? Piękna, powabna…czasem kapryśna, czasami tańczy z wiatrem i deszczem, zabawna, śmieszna i tajemnicza, swe barwne suknie z gwiazd wypożycza. Słowik jej śpiewa piosenki co dzień, ciągle swe nutki zmienia w melodii A ją otacza błękit i… zieleń, często ja muska wiaterek wschodni. Czasem przystanie ślepiec o lasce, zbierze jej zapach , pokręci głową. Potem porzuci– myśli dmuchawce… i rzuci dziwnym, zaklętym słowem. A ona pięknym pąsem czaruje, czasem rubiny komuś daruje…. lecz tak naprawdę marzy w ukryciu, aby tak zmienić coś swoim życiu. By ten kto szukał i znalazł wreszcie i poczuł siłę w wiatru szeleście… bukiet miłości złożył ze słów, gdzieś schował w płatki w księżyca nów.