Stałam nad mogiłą. Nie pa­miętam jednak nie wiedziałam...czyją... Ob­sy­pując grób chryzantemami zawodząc...szlochałam... Chy­ba tę utratę bar­dzo przeżywałam. Klękając prosiłam... mod­litwą wspierałam... podświado­mie czułam że nieboszczkę...znałam. Cze­mu ta udręka co noc śni się...nęka? Wciąż mnie prześladuje... py­taniem nurtuje. Kto się śni po nocach? Za kim tęsknię stale? Nad czyją mogiłą wy­lewam swe żale?