Na­dzie­ja bywa, je­że­li ktoś wie­rzy, Że zie­mia nie jest snem, lecz ży­wym cia­łem, I że wzrok, do­tyk ani słuch nie kła­mie. A wszyst­kie rze­czy, któ­re tu­taj zna­łem, Są niby ogród, kie­dy sto­isz w bra­mie.

Pokonując strach otwiera się bramę do niezwykłości.