Bogusław Adamowicz Dwa jakieś kwiaty... Dwa jakieś kwiaty na nieznanej łące Znęciły razem w jedno nas ustronie... Dwie jakieś gwiazdy, ku sobie ciążące, Na jedno ciche nas zwiodły błonie... Dwie jakieś piosnki, zbłąkane w tumanie Na jednej harfie gdzieś załkały złotej... Dwie zorze budzić przyszły nas w zaranie - Rozlśnione w jeden smętny dzień tęsknoty... Dwa słońca zaszły ponad ciemną drogą, Gasnącym szczęścia krwawiąc się obrazem. Dwa meteory błysły nam złowrogo - I w jedną otchłań nas uniosły razem!...