Pojechaliśmy aż na Pragę, gdzie w wysokim bloku na siódmym piętrze kobieta w średnim wieku, pokazała nam duże tekturowe pudło, w którym siedziały szczeniaki – dwie czarne suczki. Gdy pochyliliśmy się nad nimi, jeden szczeniak podbiegł do ścianki pudełka i aż prosił o zabranie ze sobą, natomiast drugi postawił uszy i z błyskiem w oku próbował sięgnąć do ręki Marii. Wyraźnie było widać, jak odpycha łapą drugiego szczeniaka i robi wszystko, aby go zabrać. Zmiękczył serce Marii tym rozpychaniem się i Maria zabrała szczeniaka, któremu w oku coś błysnęło i miał mocne łapy.