Elf Mieszka w mym domu mały elf, Malutki jak pół palca I kiedy dzień przechodzi w zmierzch Zaprasza mnie do tańca. Po blacie stołu szybko mknie, Skrzydełka skrzą się tęczą. W magiczny proszek lekko tchnie, Łapie mnie w sieć pajęczą. Czuję jak splata mnie ta moc, Maleję z każdą chwilą. Przed nami tańca długa noc, Godzina za godziną. Wiruję z nim a światła gwiazd Rzucają dziwne błyski Na jego oczy, jego twarz. Mój elf jest dla mnie wszystkim. Dziś mi wyjawił imię swe Gdy noc już się kończyła. Jestem Nadzieja, kochaj mnie. W twym sercu będę żyła. AndreaDoria Odpowiedz

Waleczna dziewczyna... Odpowiedz