Piękna i lśniąca zbro­ja ry­cerz często przesłania nam praw­dzi­wego człowieka, który po­mimo wszy­to od­czu­wa lęk.

Uczu­cia wepchałam jak najgłębiej się dało i przyk­ryłam je żyłami Bałam się że zastygnę że w ciszy zniknę całkowicie i zat­racę się w cierpieniu że ono mnie zabije

W pył każdą osłonę zetrze I uwol­ni pot­wo­ra twego Gu­bię się w niemocy Po omac­ku sięgam Słabość mie­cza do­bić nie może

Odwagę obudź niech w duszy żyje Do serca wprowadź zwycięstwem niech bije .