Nakarm Panie zgłodniałych i zziębniętych przyodziej. Wskaż drogę miłości, cierpień nam, proszę oszczędź i wiarą natchnij po brzegi. Spraw proszę, by wreszcie spokojny zapadał wieczór i rześki budził się ranek. A kiedy będę już stara pozwól mi zasnąć spokojnie, pozbierać marzenia stracone i o wszystkim co złe, zapomnieć.

Cudze szczęście łatwiej jest zauważyć niż swoje. Wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma. Po za tym ilu ludzi, tyle szczęść. Dla jednego to wór pełen pieniędzy, dla drugiego zdrowe dzieci, a dla trzeciego to, że codziennie rano otwiera oczy.

Każdego dnia mamy szansę na lepsze życie, wszystko w naszych rękach. Mamy 24 godziny. Tylko od nas zależy jak to wykorzystamy.