Twój portret Wiosenny Chciałbym Cię narysować Wiosny delikatną kreską By zbiegły się wszystkie fiołki Nad zbudzoną z zimy rzeką Chciałbym by twe włosy Były jak warkocze leszczynowe A usta twe szalone W kolorze pierwszych poziomek Chciałbym by twe oczy W majową mgłę były oprawione Żebyś cała się śmiała Jak wiosenny dzwonek Chciałbym - lecz słów brakuje I wszystkie się plączą Chciałbym - lecz nie zdążyłem Dzień znów schodzi się z nocą

Jesteś jak oddech ziemi. Zroszonej rannym deszczem. Jesteś jednym promieniem słońca. Który świeci mi jeszcze. Jesteś jak słowik. Który co dzień do mnie przylatuje. Jesteś!. I za to ci dziękuję! Pozdrawiam cię o poranku Gdy usłane kwieciem pole Zapach kwiatów i rumianku Fiołki, chabry i kąkole Pozdrawiam Cię śpiewem ptaków Z ranną rosą śpiewających I z szkarłatem polnych maków Wśród zieleni pól kwitnących Pozdrowienia ślę dla ciebie Gdy na niebie czarne chmury W kroplach deszczu i ulewie Co jak strumień spada z góry Niech pozdrowień mych wiązanka W barwach tęczy kolorowej Dzisiaj i każdego ranka Wciąż cię wspiera dobrym słowem Niech poranek który wstaje Gdy sen mruży twe oczęta Na dzień dobry uśmiech daje Ten co długo się pamięta Pozdrawiajmy się nawzajem Gestem, miłym ciepłym słowem Wtedy życie będzie rajem Dobrym, pięknym kolorowym J. Józef.

Ścieżki objęły trawnik szeregami ramion, aż z rąk im lecą fiołki, wiosen ametysty. Zakochani przechodzą, bez przedwcześnie łamiąc, i recytują lekcję Słówek wiekuistych. Przyszedł Maj, Miesiąc Miłości, Miesiąc Ciepły I Radosny Kwitną Kwiaty, Kwitną Drzewa W Polu, W Lesie Ptak Zaśpiewa I Ja Śpiewam Też Wokoło I Uśmiecham Się Wesoło...