Ni to ni owo... Dawno temu mało, kto pamięta przyszła na świat dziewczynka, od małego była z niej agentka rodzicom przypominała synka... Lubiła pistolety, łuki i proce każde drzewo nie było za wysokie z chłopami w Indian się bawiła i tylko w spodniach chodziła Lubiła marzyć i śnić na jawie pragnęła przesuwać góry zawsze miała własne zdanie zamyślona patrzyła w chmury.. Czas płynął a ona się zmieniała spodnie wymieniła na spódniczki, łuki na tomiki poezji, które kochała gdy czytała wiersze lśniły jej policzki... Była szczęśliwa i nieszczęśliwa los niczego jej nie oszczędził dorosłość była dla niej życzliwa starość śpiewa głosem łabędzim

Już jeden uśmiech pozwala uwierzyć, że nadal się żyje!

Miłość jest jak bańka mydlana: gdy pęknie, drugi raz taka sama już nie powstanie - lecz nowa może być jeszcze piękniejsza