Gałęzie wicher ugina, wraz ze śpiącymi ptakami. Trzy razy mruga latarnia, zielonym okiem. Świerszcz zamilkł. Jakże daleko huragan, rozproszył rzeczy powszednie!. Jak trudne jest to, co łatwe, a drogi jakże zamknięte!. Wygląda jakby zmienione wszystko. Lecz w blasku mistycznym, widzimy piaski i kwiaty, gdzie wczoraj wieczorem znikły. /Juan Ramón Jiménez/