Znowu idzie jesień, Jesień idzie, nie ma na to rady!

Pamiętam... Pośród liści jesiennych pełzające płomyki wspomnień... Myśli biegną ku tym, którzy już nie idą obok. Posłuchaj, wspomnij, On był, Ona była. Za nich mówią kamienie.. Czasem szepty, wśród listowia, czasem ptaka głosem, cisza przerwana... Zasłuchany – wspomnij, zapal światełko... Tylko słowa – żegnaj... – nie mów, powiedz– pamiętam...

Gosia coraz ciekawsze prace