Jesiennym deszczem można wypłakać poranienia, ukrywane cierpienia i ból oraz smutki, nie narażając się na utratę siły, bo tylko deszcz jesienną porą uszanuje łzy człowieka.

Deszcz – zbiorowe samobójstwo milionów kropel skaczących na ziemię z wysokości nieba.

Każdy drobny deszczyk poprawia zieleń trawy. Podobnie nasze "wewnętrzne krajobrazy" ożywają pod wpływem dobrych myśli.

W strugach deszczu gwiżdże wiatr, zapłakany cały świat. Gną się drzewa, mokną liście, wkoło szaro, rudo, mgliście. Nieprzyjemna jest pogoda, szkoda słonka, bardzo szkoda. Jesienna szaruga może się znudzić, gdy wzejdzie słońce, skończymy marudzić.

Jesień nas kolorami oplata, liście opadłe po ziemi zamiata, wiatrem i deszczem po polach hula, drzewa do snu zimowego utula.

Słońce i deszcz są tak różne, a tylko razem potrafią dać życie.-- autor nieznany

Z każdym dniem godzin ubywa, za oknem szaruga i słota, wiatr hula i liście z drzew zrywa, rozpłakała się dziś jesień złota.

Krople kryształowego deszczu spływają powoli z usianych chmurami niebios migocząc tęczowym blaskiem srebrzystej jutrzenki co budzi do życia o poranku. Drobiny nieba coraz szybciej stukają o okiennice mej duszy kosmatej wygrywając melodię namiętnego tanga porywającego w wir zapomnienia- miłosnego zatracenia. I chcę tylko z Tobą tańczyć w kroplach deszczu bo pod jednym parasolem dwa serca biją głośniej. Monika Wojdyła

wczorajszy deszcz a wczoraj padał deszcz dostojny diamenty gwiazdek miał w koronie i stałem pod nim, tak spokojny rozgrzane nadstawiałem skronie. a wczoraj padał deszcz srebrzysty księżyca kaprys kaprys nocy, jakbym w nim widział zarys mglisty znajome oczy... jakby ktoś wtopił gwiezdne łzy. w zarys oblicza wśród witraży tępiłem wzrok o ekran mgły głodny tej twarzy. a wczoraj padał deszcz niebieski ultramaryną krasił świat błękitne z nieba ronił łezki, rankiem wypłowiał rankiem zbladł. a dziś... świt ciągle pachnie deszczem choć ten już zwinął swą zasłonę anioły wciąż się budzą jeszcze, zaspane tak rozkojarzone.

Deszcz I niebo ma swa milosc i swe calowanie W srebrnych kulkach, perelkach jest nieba kochanie. Wiosna cieple sa usta, jesienia wilgotne, Dnie na wiosne pogodne, a na jesien slotne. I w plynace koronki i hafty wsluchany, Jak ziemia w pocalunki, wiem, zem jest kochany. I jak deszczu muszelka co kolysze listkiem, Twe serce moje traca i dla mnie jest wszystkiem.

Deszcz, deszcz, to tak jak łzy nieba. Deszczu? czy tego tak nam potrzeba. Czy trzeba wsłuchać się w jego lirykę, Smętną nutkę poezji i deszczu muzykę. Lecz czy wiesz, że warto iść w deszcz. Może do jego nutki dołoży się świerszcz. I dwie nasze dłonie ciepłem się splotą Aby serca dwa zabiły miłosną ochotą. Deszcz, deszcz, te rytmu rzewne nutki, Czy ukoją te wszystkie nasze smutki? Czy mamy słuchać tętna werbli kropel, By dusza nam zamarzła na lodowy sopel. Lecz czy wiesz, że warto iść w deszcz. Może duszę zadowoli nam jakiś wieszcz. Bo przecież nawet, gdy tak deszcz pada, Uśmiech czasem w serce nam się wkrada. Deszcz, deszcz, wilgotna rzewna muzyka.

to nic że pada deszcz nie martw się i nie narzekaj u mnie dzisaj też pada ale co mi tam - niech pada - od czego są w końcu kolorowe marzenia wiosenna pogoda ducha ... więc radzę ci kolego byś tak jak ja uśmiechnął się radosnie zamiast marudzić zabrał się do dzieła . weź więc do ręki magiczne kredki i wymaluj łuk teczy na pochmurnym niebie a zobaczysz jak swiat się zmieni nabierze pogodnych barw krople deszczu się rozkołyszą w mokrych sukienkach mieniąc się tysiącami odcieni niczym eteryczne baletnice rozpoczną radosny taniec i przeskakując łzawe kałuże rozśmieszą zapłakane niebo i ciebie kolego usmichnij się więc i przestań marudzić bo szkoda zycia na łzy :) /wanda w./

Uśmiechnij się... To właśnie uśmiech dobre wrażenie zostawia... Więc nawet w deszczu uśmiechaj się. Do dobrych uczuć silnie przemawia..