Jak mogę mówić, czy twój głos jest piękny. Wiem tylko, że mnie przeszywa na wskroś i powoduje, że zaczynam drżeć jak liść, i rozdziera mnie na strzępy i kruszy. Cóż wiem o twej skórze i członkach. Tyle tylko, że mną potrząsają i są twoje, więc dla mnie nie ma snu i odpoczynku, dopóki one nie są też moje.

Najcenniejszych rzeczy w życiu nie nabywa się za pieniądze.

Co ma prze­minąć, to prze­minie, jak liść je­sien­ny, co z drze­wa mu­si spaść. Szczęście, miłość, ból, cier­pienie. Wszys­tko w życiu ma swój czas.