Poprzez szelest liści i krople rosy natura opowiada nam swoje losy...Nadstaw ucho na głębie istnienia.

Blask słoneczny całego roku bywa zmyty przez jednodniowy deszcz.

Co ma prze­minąć, to prze­minie, jak liść je­sien­ny, co z drze­wa mu­si spaść. Szczęście, miłość, ból, cier­pienie. Wszys­tko w życiu ma swój czas.

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny i pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny. Dżdżu krople padają i tłuką w me okno... Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną. I światła szarego blask sączy się senny... O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...(L.Staff)

Naturalne piękno zawsze ładnie wychodzi na zdjęciach