Sta­ramy się być zaw­sze szczęśliwi, bo tyl­ko MY i nasza miłość, może przet­rwać wszystko, na­wet tę od­ległość, która nas dzieli.

Każdy w duszy ma ścieżkę, którą sam biega. Dzierży w dłoni klucze do furtki ,niedostępnej dla innych. Tajemniczy ogród pełen ukochanych zapachów, barw, dźwięków, a nawet portretów, które chroni przed całym światem. Każdy ma w duszy miejsce, do którego nie ma wstępu ,nikt poza nim samym.

Tyle stajesz się z dnia na dzień piękniejszy, o ile wzrasta w tobie miłość. Bo miłość jest ozdobą duszy, jest jej pięknem.

"A kiedy będziesz moją żoną, umiłowaną, poślubioną, wówczas się ogród nam otworzy. Ogród świetlisty, pełen zorzy."