Posłuchaj, co szepcze wiatr gdy rankiem wyciąga skrzypce nastraja struny, bo wie jak trudno być wielkim mistrzem, jak trudno złapać ten rytm co wabi, melodią kusi a jeszcze błękitu toń do zgodnej współpracy zmusi. Niech zieleń przybliża moc a barwa się kładzie tęczą - to dobry początku znak co wkreślić potrafi piękno. Ja pył z szafirowych gwiazd, co śni się po nocach stale, powtulać pragnę w ten nurt, by go rozskrzydlać wytrwale i znaleźć sposób, by Ci nałożyć przepaskę szczęścia zobaczyć w oczach ten blask, co grzeje zakątki serca.

Karierę robi się z dwóch powodów - dla siebie i dla innych. Nawet, jeśli chcesz śpiewać, bo to kochasz, to i tak potrzebujesz kogoś, kto chciałby cię słuchać. /Bocelli Andrea/

Musisz robić w życiu coś nadzwyczajnego. Coś, co sprawi, że o szóstej rano zerwiesz się z łóżka z uśmiechem. Coś, co będzie podtrzymywać Cię przy życiu, kiedy ktoś złamie Ci serce. Coś, co pozwoli Ci utwierdzać się w przekonaniu, że jesteś kimś absolutnie wyjątkowym i bez Ciebie codzienność straciłaby kilka istotnych kolorów.

W wytrawnym graniu zawsze jest pył emocji.

Męczymy własną psychikę zastanawiając się, co by było gdyby. Gdyby miało się więcej odwagi, gdyby postąpiło się inaczej, gdyby starało się bardziej. Trzeba wreszcie pojąć, że nic nie dzieje się bez powodu i zawsze wychodzi nam to na dobre.