Zegar stanął, godzina nieznana. Wskazówki jak igły kłują serce. Pośrodku tarczy stoję dziś sama, to moje z czasem spotkanie pierwsze.

nasz czas kiedyś się skończy i w głębi duszy zastanawiamy się, czy przeżyliśmy dobrze te wszystkie - sekundy, minuty, godziny, dni, tygodnie, miesiące, lata i dekady.

dobrze mieć dom - ciepły kąt, lampę z zielonym abażurem, swojską poezję - na codzienną prozę życia.

Ładny bukiet.

Zmian na lepsze się nie planuje, bo tylko czas ma tak, że ludzi przebuduje.