Każdego dnia chleb smaruje nadzieją, aby nasycić głód tęsknoty i oszukać samotność, aby nie siadała ze mną przy tym samym stole.

Nadzieja syci jak chleb powszedni...

Ja też szanuje chleb, powszedni i np jeszcze jak po nocy, wychodzę na dwór ,to się żegnam, jak wchodzę do lasu też .

Gdy mnie odruchowo upadnie, jakikolwiek kawałek chleba ,to go podniosę i ucałuję, może dlatego do chwili obecnej, nie jestem i nie byłem głodny.

Chleb jest, symbolem życia i egzystencję człowieka, dlatego jest szanowny i ceniony.

Moja babcia całowała, każdy kawałek chleba , gdy upadł na podłogę.

Dziel z innymi swój chleb, a lepiej będzie ci smakował.

Bardzo głodny przyjmuje każdą rację...

Z chrupiącą skórką, jeszcze gorący, przyozdobiony ziarnami maku, w ustach rozpływał się chleb pachnący. Dziś nie uświadczysz już tego smaku.- autor jlewan

Pamiętam zapach swojskiego chleba, co się roznosił po całym domu. Wiem, ile potu wylać potrzeba, by go nie brakło nigdy nikomu. Dorodny bochen w swoistej krasie, prawdziwy wiejski, bez polepszaczy, ze swojskiej mąki i na zakwasie, przed rozkrojeniem krzyż na nim znaczą.

Nie możesz jeść ponad swój apetyt. Druga połowa bochenka należy do drugiego człowieka, i jeszcze trochę powinno zostać dla przypadkowego gościa.