Daj mi Panie i niech się we mnie stanie jasną pociechę słowa Bożego, dniami pięknymi jak psalmy. a w duszy zakątkiem wiary i ciszą by wystarczyła na zgiełk i chaos czasu naszego.

Boże, który sprzeciwiasz się pysznym, a łaskę dajesz pokornym, udziel mi cnoty prawdziwej pokory. Spraw, abym naśladując pokorę Twego Syna Jedynego, a mojego Pana i Zbawiciela,Jezusa Chrystusa, nigdy nie obrażała Cię pychą. Udziel mi łaski coraz pełniejszego rozumienia miejsca pokory w życiu ucznia Jezusa Chrystusa.

O Panie, wzbudź we mnie gorące pragnienie słuchania Ciebie! Tak mocno nieraz odczuwam potrzebę milczenia! Pragnę tylko umieć, jak Magdalena, trwać u Twoich stóp, o Mistrzu uwielbiony, pożądając chciwie zrozumieć do głębi, przenikać, coraz więcej, tajemnicę miłości, jaką przyszedłeś nam objawić. Spraw, aby w czasie działania, kiedy spełniam zadanie Marty, moja dusza trwała zawsze w adoracji, Tylko wówczas będę mogła promieniować Tobą i dawać Cię duszom, gdy pozostanę w łączności z Twoim boskim źródłem. (Elżbieta od Trójcy Św.)