Dzban Jezu, a jeśli ciągle jestem pustym naczyniem? Choć myślę inaczej. Jeśli wydaję tylko głuchy dźwięk przed Tobą? Chociaż odmawiam modlitwy, śpiewam hymny, oracje. Cóż mogę, ja dzban, wobec Garncarza? Prosić jedynie – więc proszę, napełnij mnie wodą. Niech nie będę pusty. Wypełnij wodą i zamień w wyborne wino Twej łaski. Proszę Cię o to w Kanie Galilejskiej. W miejscu Twojego pierwszego publicznego cudu, który był weselnym podarunkiem; a dla nas znakiem Twej hojności. Proszę o łaskę wieczystego zmiłowania. Ulituj się, Panie, nad dzbanem. ks. Janusz Adam Kobierski

Jagody

To są przecież jagódki, sama je zrywałam...