Najszczęśliwsi ludzie na świecie to nie są ludzie bez zmartwień. Są to ludzie, którzy nauczyli się cieszyć najdrobniejszymi rzeczami i celebrować każdą chwilę życia.

Jesień, to czas kominków i starych albumów, czas przywołań twarzy, które nie są z nami, to czas przetkany nutką melancholii i powagą życia, które tak kochamy.

Życie w sumie nie jest takie złe, tylko trzeba umieć zapominać

Gorycz poranka i słodycz jesieni dopiero w późnym wieku się ceni.

Nie marudzić, nie narzekać, tylko miło się uśmiechać, wypić kawę,zjeść śniadanie, założyć ciepłe ubranie.

“Budząc się rano, pomyśl jaki to wspaniały skarb żyć, oddychać i móc się radować.” – Marek Aureliusz

To dzięki małym radościom dostrzegamy, jak cudownym jest życie...*