Stoję przed Tobą Boże i z wyciągniętymi dłońmi proszę o milośc Modle się do Ciebie natarczywie byś mych próśb wysłuchał choć raz Łkam jak dziecko lamentuje żałośnie chowając uśmiech w dziurawej kieszeni Nie czuje słońca nie widzę gwiazd nie dotykam nieba I znów błagam składając ręce dziecinnie wierząc że przyjdzie Odliczam godziny dni miesiące Po paru latach ktoś puka do drzwi To znów samotność Bo za mną tęskniła

Dzień, w którym zaczynamy martwić się o przyszłość, jest dniem końca naszego dzieciństwa.

Nie dawaj dziecku miecza

Źle zbudowany dom można rozebrać i zbudować od nowa, ale źle wychowanego człowieka nie da się wychować drugi raz. J. W. Dawid