"Kiedy życie rzuca Ci deszczowy dzień, baw się w kałużach.”

Życie jest jak deszcz, kruche, ale piękne.

Tylko deszcz potrafi ukoić człowieka, bo nikt, jak płaczące niebo nad nim pochylone, nie zrozumie bólu, który na nim ciąży.

Życie ludzkie niczym wiklinowy koszyk, wymaga czasu i cierpliwości, łamie to znów nagina się pod naporem ciężaru codzienności.

Czas nie leczy ran, tylko przyzwyczaja nas do bólu.

Uwielbiam chodzić w deszczu, bo nikt nie widzi, że płaczę.

W kroplach deszczu najłatwiej ukryć łzy...