Monika Taubitz Rozmowa W szemraniu żwiru historie z epoki lodowcowej. Niemal zapomniane to, co po nich przyszło, tobie pozwoliło się nieść bądź poszło na dno. I co dzień przyniósł, na brzeg wyrzucił. Jeszcze oczyszcza się twoje lustro. Ale moje pytania nie chcą zamilknąć w cichym uderzeniu fal.

Dotykiem myśli kołysana, tańczy nieśmiało snów Rusałka. Za oknem cicho szemrze morze, może to prawda, może bajka. Ramiona brzegu tulą fale, ona unosi się leciutko. Filigranowych dłoni gesty, powiało rozmarzenia nutką.

Źródła, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki! Morza i rzeki, błogosławcie Pana, chwalcie i wywyższajcie Go na wieki!

na tej tapecie jest szum... fal :)

Szczęście to jest to, czego prawdopodobnie w życiu nie osiągniemy, ale na szukanie go warto poświecić życie. -Stendhal