Dni nasze jak dni motylka... życiem wschód, śmiercią południe. Lepsza w kwietniu jedna chwilka, niż w jesieni całe grudnie.

Rozkruszyłabym słońce na okruchy złociste, aby każdy na własność niebo miał jasne, czyste. Barwom dałabym skrzydła, z najpiękniejszych tęcz świata, byś mógł biec ku marzeniom, z ciepłą myślą, bez wahań. Niechby dzień każdy sprzyjał, lekki był jak motylek, niósł ze sobą pachnące dźwięczne, szczęśliwe chwile.