Potrafiła przegadać kilka godzin, opowiadając o nieszczęśliwym dzieciństwie albo o tym, że jej życie nie ma sensu. Niektóre z tych rozmów były tak niepokojące, że jechałem po nią i zabierałem ją na noc do naszego domu.

Świat jest jak piasek, którym malujemy nasze pragnienia, ale nigdy nie wiemy, czy będą spełnione.