Wybaczcie Gwiazdy Patrzę ponad drzewami i krzakami róż. Widzę piękno świata i wszystko wiem już! Kocham przyrodę! lasy! także wodę! lecz teraz serce całe tylko do Niej powiodę! Chodziłem po górach – pływałem w jeziorach - zbierałem grzyby w Kampinowskich borach! Spałem pod gwiazdami przy księżyca blasku. Zrywałem stokrotki w Bielańskim Lasku. Widziałem to piękno całej naszej przyrody. Podziwiałem Wisły pomarszczone wody. Ptaków śpiewu słuchałem na leśnych polanach. Lecz teraz Ją tylko widzę w łąk zielonych łanach. Więc wybaczcie Gwiazdy! I Ty wybacz Luno, że moje hołdy do Niej tylko płyną! Wybaczcie Stokrotki, Róże i Konwalie. Że tylko Ona pachnie dla mnie najładniej...rzepraszam Cię wodo, górski szczycie i lesie, że tylko do niej moje serce mnie niesie! Przepraszam Cię wierzbo i zielona łąko, że tylko przy Niej mi świeci cieplutkie słonko! Odpowiedz

Góra w lustrze jeziora Odpowiedz