Dzieci śmieją się i kręcą przy stole, Głaszczą swe jedwabie dwie starsze panie, A kot stał się malutki, chudy, Nic nie zostało, tylko mleka pożądanie. Wreszcie spodek biały jak księżyc w pełni Zamajaczy w stołu podobłoczach. Kot wzdycha cały rozmarzony, Rozjarzony, z miłością w oczach. Kuli się nad połyskliwą krawędzią Podbródek nurza w śmietankowe wodopoje. Ogon spuszczony, senna łapa Pod kolanem się zgina we dwoje. Jego żywot jest mglistą ekstazą, A świat bielą bezkształtną, bez końca, Póki język nie obróci świętej kropli, Tej ostatniej, co znowu w noc go wtrąca. Zapada się i nerwów sennych Kłębuszek zatapia w fotel ogromny, I leży tam pokonany, pogrzebany Trzy do czterech godzin, nieprzytomny. /HAROLD MONRO/

Tez byłem taki wystrojony na odbiorze dyplomu magisterskiego

Wystrojony kot

Kot z muszką.

Idę na rozmowę kwalifikacyjną:)

I znowu mi to włożyła...

No to mnie wystroili :)

Kot elegant