Jennifer pływa. Boi się wody, ale nie może przestać pływać. Płynie jeziorem wciąż dalej i dalej. Przez jezioro mknie ryba z jaspisu wyrzeźbiona w Chinach przed tysiącem lat. Jennifer zobaczyła ją i zlękła się. Nie znosi pływania. Nie znosi wody. Boi się, że ryba wejdzie jej do ust, albo otrze się o jej ciało. Bardziej niż jakiejkolwiek innej śmierci boi się utonięcia. Ale na jeziorze jest w łodzi rybak. Zapuszcza sieć. Chwyta obie, Jennifer i rybę, Jennifer dostrzega piękne rzeźbienia na ciele ryby, widzi, że ryba jest nieżywa, gładka i wypolerowana, i przestaje się bać. Boi się ryby prawdziwej, z prawdziwymi łuskami i oskrzelami.

Cisza na jeziorze