Jedyny szacunek, który jest coś wart, to szacunek ze strony nieprzyjaciela. Szacunek przyjaciół wart jest tylko wtedy, gdy wznosi się ponad ich wdzięczność, podziękowania i wszystkie bardziej prymitywne odruchy.

Ja nie bujam w chmurach, chodzę po ziemi, a po marzeniach depczę.

Bądźmy milsi dla tych, których kochamy!

Przyjaźń to promyk słońca, który nawet w pochmurny dzień, potrafi rozpromienić czyjąś duszę.

Uczmy dzieci szacunku do wszystkich zwierząt.

W każdej chwili jesteś przy mnie, strzeżesz mnie.

Chciałabym, żeby w niebie, wśród wszystkich cudów świata, znalazła się kraina, „Moje Dziecięce Lata”. Żeby tam kwitła łąka, jak wtedy, z rumiankami. Żeby pachniało babcią, smalcem i pierogami. Żeby lew z żółtą grzywą, co zginął dawno temu, siedział, na swojej półce i mrugał po staremu.

Lubię pytać małe dzieci, kim chciałyby zostać jak dorosną.