Wciąż jesteśmy jak Apostołowie w łodzi przestraszeni burzą, nie zdający sobie sprawy z tego, że mają przy sobie Jezusa.

Nasze życie jest jak wielkie jezioro wolno wypełniające się strumieniem lat. W miarę, jak woda się podnosi, ślady przeszłości znikają pod nią jeden za drugim. Ale wspomnienia zawsze będą wychylać głowę, póki jezioro się nie przepełni.