Zachód słońca to czas, w którym niebo staje się płonącą katedrą, a słońce staje się jej kapłanem.

PANIE...JESTEŚ zawsze obok mnie w każdej rzeczy CIEBIE widzę nawet w trawy źdźble i każdy kwiat - TOBĄ jest - JESTEŚ w potoku, który szemrze między górami i w chmurach, co płyną ponad nami. JESTEŚ w kwitnącym sadzie i w szumiącym, górskim wodospadzie. JESTEŚ w górach wysoko, w wietrze, który goni obłoki, w skałach, które mijam na szlaku i w przepięknym śpiewie ptaków. JESTEŚ w słońcu, co zachodzi i kiedy rankiem wschodzi. JESTEŚ wodą i powietrzem, i w listku - który drży na wietrze. JESTEŚ w fali na morzu i w pachnącym chlebem - zbożu - JESTEŚ leśnym echem i ziemi oddechem. JESTEŚ wszystkim - co na ziemi stworzone - i na niebie - jasnym słońcem - JESTEŚ...POCZĄTKIEM I KOŃCEM