Namaluję Ci mój świat Usiądę rankiem na tęczowej łące z piórem w ręku niczym pędzlem z kartką papieru tak lekką jak obłok barwnych motyli. i namaluję Ci mój świat świetlisty od tych pasteli. Stworzę ulotną krainę utkaną z porannej rosy. Wprost z serca dodam radości by w mig powstał czar wiosny a Ty spojrzysz z zachwytem Uśmiechając się słonecznie Dodam jeszcze z głębi duszy. Kilka kropel wrażliwości aby serce też poruszyć I dorzucę garstkę promieni by w tej misternej tkaninie. nikt nigdy niczego nie zmienił.

Tęcza mieni się kolorami.