Moja jest ta cisza i sobą ją wypełnię, obszerną jej przestrzeń do reszty zużyje, by w końcu w całości znalazła się we mnie, może zabłyśnie wtedy jutrzenka, a życia będzie wciąż mało i mało.

Żeby iść naprzód, należy się cofać, a żeby dotknąć światła, musi się przejść przez cień.

Na pustyni suchych słów dobre słowo to oaza.

Każdy dzień jest raz w życiu.

Dobre życie to ja i moje decyzje, wybierając właściwą, jestem szczęśliwa.