To w naszych najciemniejszych chwilach musimy się skupić, aby zobaczyć światło.

"Ludzie żyją z nami tak długo, jak długo pielęgnujemy pamięć o nich, myśląc i kochając.”

Bo miłość, ta prawdziwa, nie odchodzi nigdy. Odżywa, z każdym wspomnieniem, rocznicą i świeczką tlącą się na grobie.

Zapalmy płomyk wieczności. Tym, których leżą tu kości. Żywym wspomnijmy ich czyny. I zapomnienia przyczyny.

Przechodniu. Zapal mi świeczkę , bo przeminął mój czas. Zapal mi świeczkę, niech jej blask rozświetli czas. Zapal mi świeczkę, niech pamięć trwa, niech przypomina,że byłem wśród was. Zapal świeczkę za tych,co w sercu i duszy, niech pamięci o nich nic nie wykruszy. Pamiętaj,nigdy nie jesteś sam, mimo,że jesteś tu ,a my tam.

Takie ciche,ciche święto. Rozjarzone świeczkami. Dzień,w którym serce pozdrawia. Pamięta. Tych,co rozstali się z nami. Święto rozsnute mgliście. Nad jesiennym,zadumanym światem. Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą, Zmiotą z grobu zeschłe liście. Położą kwiatek.

Takie ciche, ciche święto, Rozjarzone świeczkami. Dzień w którym serce pozdrawia. Pamięta tych, co rozstali się z nami .

Niech dobry Bóg, do im szczęście wieczne.