Wiersz to jak motyl, który przemija, ale zostawia po sobie piękno.

Jestem motylem na Twojej koszuli Moje skrzydła muskają Twoja twarz Kolorowy pyłek zrasza Twoje skronie Unosisz do góry swoje dłonie A oddech Twój ogrzewa mnie cala Zamykasz mnie delikatnie w swoich dłoniach Unosisz wysoko ku górze Trzepot moich skrzydeł jest muśnięciem wiatru Który chłodzi rozgrzaną Twoją skórę Twój uśmiech otula mnie całą A dotyk ust gorących sprawia, że Drżę cala i chce frunąć ku niebu Wykrzyczeć moją radość I dotknąć tęczy