Cywilizacje są letnim brzęczeniem owadów między dwoma zimami.

Dni nasze jak dni motylka. Życiem wschód, śmiercią południe.

Kryształowa noc Horyzont purpurą się mieni, Obraz kryształowej nocy Maluję w serca drżeniu. Wschodzący księżyc upada. Motyl namiętności ucieka. Dniem mym magia Srebrzystej nocy. Pragnące szepty otulają nas. Muzyka serc gra. Tańczące w poświacie ciała Oświetlane drżącym Księżyca blaskiem Odnajdują się wzajemnie. Miłości ogień płonie. Dłonie zwiedzają zakamarki Aksamitnej skóry. Pocałunki, Niczym skrzydła motyli, Naznaczają ciało pożądaniem. Gra miłości trwa, Nim ostatnia gwiazda Zniknie z nieba.

Fruwający motyl.